| تبليغات | X |
زمان گذشت و زمانه نیز. او اما امروز در این تماس تلفنی از من حلالیت می خواست تا چنان کند که همه قبل از سفرشان به حج می کنند. من امیدوار شدم که او در این سالها تغییر کرده باشد و هرگز با دیگران آن نکند که با من می کرد و بر همین خیال، هم در دل و هم در ظاهر او را بخشیدم و برایش سفری خوش آرزو کردم و التماس دعایش گفتم. امید که امیدم دوام یابد.
اطمینان دارم که با این صفحه فاصله بسیار دارد و نخواهدش خواند وگرنه چنین پرده دری نمی کردم.
با اجازه شما نقبی هم به دنیای داغ سیاست زدم در این زمستان سرد. (عکس ها را دیروز با دوربین موبایل گرفتم و سپس با اندکی ویرایش و تغییر اندازه پست کردم.)
آمدم تا یک عکس دیگر در اینجا بگذارم (مثل پست قبلی همچنان برای خالی نبودن عریضه). منتظر آپلود شدن صفحه بودم. در این فاصله ایمیل هایم را نگاه می کردم. ایمیل زیر را دوستی برایم فرستاده بود. خواندم و بلافاصله نظرم در باره عکس و شرح کوتاهی که برای این پست انتخاب کرده بودم تغییر کرد.
عینا مطلب او را در اینجا کپی کردم (با اجازه ایشان). بعد هم عکس دیگری که مصداق سوژه ایشان بود پیدا کرده و در انتهای پست قرار دادم.
[با سلام و خسته نباشید، در ضمن تحقیقی با عنوان روانشناسی شادی به این جملات زیبا برخوردم. گفتم برای شما که این قدر در حق ما لطف دارید بفرستم.
Nicky Maroe می گوید: "هنگامی که می خندیم فضائی برای عشق به خود به وجود می آوریم و به خود در قلب خویش خوش آمد می گوییم و تا آنجا که توانائی داریم دوست می داریم."
Tim Gallweyهم می گوید: "هنگامی که خود را سرزنش می کنیم، هرگز به خود یاری نرسانده ایم. ما نیازی به جنگیدن با عادات کهنه نداریم، فقط باید راه های تازه را بشناسیم."
مردم شادمان عموماً خوشبین هستند. «هلن کِلِر» نابغه ی مشهور می گوید: فرد بدبین هرگز ستاره ای را کشف نکرده است؛ به سرزمینی ناشناخته سفر نداشته است. یعنی خوشبینی است که آدمی را به تلاش برای رسیدن به هدف تشویق می کند. خوشبین ممکن است چراغی را که وجود ندارد ببیند. ولی بدبین همیشه به دنبال خاموشی آن چراغ است. ممکن است که خود بد بین در آخر کار ثابت کند که درست گفته است؛ ولی فراموش نکنیم که خوشبین تمام راه را با شادی طی کرده است.
« شادی زمانی ایجاد می شود که شخص آماده می شود که آنچه هست باشد. گرچه طبیعت آدمی او را به سوی تعالی می کشاند، ولی هنگامی که ما به آنچه رسیده ایم و یا آنچه شده ایم راضی باشیم، آمادگی برای پذیرش خود یافته ایم.]
این عکس را از تعدادی از بازدید کنندگان در کنار مجسمه ای در موزه لوور پاریس گرفته ام. موضوع شادیشان بسیار ساده است. نیست؟