
امروز در قبل از شروع یک جلسه ی فنی-کارشناسی که هیچ ارتباطی هم با سیاست نداشت، سخن از تبلیغات انتخابات رفت و اینکه رنگ سبز مهندس موسوی تبلیغات نمادین کارآمدیست برای ایشان. البته برخی براین باور بودند که عموما زبان نمادین در شرایط اجتماعی بسته به کار گرفته می شود و در همین شرایط هم کاربرد موثری می یابد.
اما بحث جالب دیگری توجه مرا جلب کرد: یکی گفت چند روز قبل راهنمائی و رانندگی به دلیل منع قانونی از تردد خودروهائی که تبلیغات انتخاباتی بر آنها نصب بوده جلوگیری می کرده است. اشاره اش به قانونی بود که نصب علائم و نوشته های غیر ضرور را بر روی خودروها منع می کند. بعد دیگری گفت فرمانده راهنمائی و رانندگی اخیرا در مصاحبه ای گفته است برای افزایش شور انتخاباتی از اجرای این قانون منصرف شده است!
بگذریم از اینکه در شرایط معمول هم این قانون چندان اعمال نمی شود و خواندن اشعار پشت کامیونی هم مورد علاقه ی من است و هم در روزنامه ای خواندم که مورد علاقه ی دکتر حداد عادل رئیس سابق مجلس! و نیز اینکه من شخصا به چنین استفاده ی تبلیغاتی برای کاندیداهائی که تریبون های قانونی کافی برای تبلیغ ندارند (مثل همین سبز نشان خودمان) بسیار مفید و موثر می دانمَ، اما نمی دانم چطور به این صراحت می توان اجرای قانونی را تعلیق کرد.
آیا همین نوع برخورد با قوانین یکی از مشکلات توسعه در کشور ما نیست؟